Bakara 74 ayet Meali

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُم مِّن بَعْدِ ذَلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَإِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الأَنْهَارُ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاء وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّهِ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

Ne var ki bunlardan sonra yine kalpleri katılaştı. Artık kalpleriniz taş gibi yahut daha da katıdır. Çünkü taşlardan öylesi var ki, içinden ırmaklar kaynar. Öylesi de var ki, çatlar da ondan su fışkırır. Taşlardan bir kısmı da Allah korkusuyla yukarıdan aşağı yuvarlanır. Allah yapmakta olduklarınızdan gafil değildir.


   Allah’ın kendilerine ölünün dirilmesini ve öldürülenin konuşmasını gösterdikten sonra kalpleri yine katılaştı. Hatta öyle ki taştan daha katı oldu. Kalbin katı olması Allah’a karşı olan korku, saygı ve sevginin kaybedilmesi, Hakkı olan kabul etmemek, isyankar bir tavır takınmaktır.

   İbn İshak, İbn Cerir ve İbn Ebî Hâtim, İbn-i Abbas’ın bu ayeti açıklarken şöyle dediğini bildirir: “Ne kadar taştan bir pınar kaynamışsa, bir taştan ne kadar su çıkmışsa ve bir dağın tepesinden ne kadar taş yuvarlanırsa, mutlaka hepsi Allah korkusundan olmuştur. Kur’an-ı Kerim bunu ifade etmektedir”

Bunlar da hoşunuza gidebilir...